Mostrando entradas con la etiqueta Oraciones varias. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Oraciones varias. Mostrar todas las entradas

Las llagas de San Francisco

En el bosque de las hayas puras
por un sendero de otoño enrojecido,
camina Francisco, el corazón herido
en su nostalgia de Dios hecha locura.

Locura de un Amor que se ha encendido
en el fuego del Espíritu donado
en el calvario por un Dios crucificado
que en su mirada de Amor lo dejó ungido.

Ungido con el óleo que consagra,
con el perfume de la santidad participada,
con la unción de los profetas derramada
en el corazón abierto que la encarna.

En el bosque de las hayas puras
camina Francisco agradecido,
su cuerpo por el ayuno consumido,
su corazón anclado en la Escritura.

En su boca sus salmos preferidos,
en sus oídos la música del cielo,
en sus ojos el brillo del consuelo,
del paraíso, por Cristo, prometido.

En el sendero su pensamiento sumergido
en la pasión que en la cruz se hizo locura,
en el Amor de Jesús y su ternura,
en las llagas de su cuerpo envilecido.

El espíritu de Francisco está absorbido
en la Pascua que es centro de la historia,
en la cena que encarna su memoria,
en el corazón de Aquel que lo ha elegido.

Su oración se hace clamor, pasión y ofrenda,
contemplación del gólgota escondido
en el sol que se oculta enrojecido
en el sepulcro al que la noche lo encomienda.

Y en la tarde, como un sol ensangrentado
sangra Francisco su Amor y su locura,
florecen en su cuerpo las llagas que aseguran
que su camino está, con Él, crucificado.

Un serafín de Amor apasionado
lo bendice y se enciende su figura
y se incendian las estrellas y la luna
en la hoguera del Señor resucitado.

Autor: Fray Alejandro R Ferreirós OFMConv

CANTICUM FRATRIS SOLIS


Altissime, omnipotens, bone Domine, tuae sunt laudes, gloria et honor et omnis benedictio.

Tibi soli, Altissime, conveniunt, et nullus homo est dignus te nominare.

Laudatus sis, mi Domine, cum universa creatura tua, principaliter cum domino fratre sole, qui est dies, et illuminas nos per ipsum.

Et ipse est pulcher et irradians magno splendore; de te, Altissime, profert significationem.

Laudatus sis, mi Domine, propter sororem lunam et stellas, quas in caelo creasti claras et pretiosas et bellas.

Laudatus sis, mi Domine, propter fratrem ventum et propter aerem et nubes et serenitatem et omne tempus, per quod das tuis creaturis alimentum.

Laudatus sis, mi Domine, propter sororem aquam, quae est perutilis et humilis et pretiosa et casta.

Laudatus sis, mi Domine, propter fratrem ignem, per quem noctem illuminas, et ipse est pulcher et iucundus et robustus et fortis.

Laudatus sis, mi Domine, propter sororem nostram matrem terram, quae nos sustentat et gubernat, et producit diversos fructus cum coloratis floribus et herba.

Laudatus sis, mi Domine, propter illos, qui dimittunt propter tuum amorem, et sustinent infirmitatem et tribulationem.

Beati illi, qui ea sustinebunt in pace, quia a te, Altissime, coronabuntur.

Laudatus sis, mi Domine, propter sororem mortem corporalem, quam nullus homo vivens potest evadere.

Vae illis, qui morientur in peccatis mortalibus; beati illi, quos reperiet in tuis sanctissimis voluntatibus, quia secunda mors non faciet eis malum.

Laudate et benedicite Dominum meum, gratias agite et servite illi magna humilitate.

SALUTATIO VIRTUTUM

1Ave, regina sapientia, Dominus te salvet cum tua sorore sancta pura simplicitate. 2Domina sancta paupertas, Dominus te salvet cum tua sorore sancta humilitate. 3Domina sancta caritas, Dominus te salvet cum tua sorore sancta obedientia. 4Sanctissimae virtutes, omnes vos salvet Dominus, a quo venitis et proceditis.
5Nullus homo est penitus in toto mundo, qui unam ex vobis possit habere, nisi prius moriatur. 6Qui unam habet et alias non offendit, omnes habet. 7Et qui unam offendit, nullam habet et omnes offendit (cfr. Jac 2,10). 8Et unaquaque confundit vitia et peccata.
9Sancta sapientia confundit satan et omnes malitias eius. 10Pura sancta simplicitas confundit omnem sapientiam huius mundi (cfr. 1 Cor 2,6) et sapientiam corporis. 11Sancta paupertas confundit cupiditatem et avaritiam et curas huius saeculi. 12Sancta humilitas confundit superbiam et omnes homines, qui sunt in mundo, similiter et omnia, quae in mundo sunt. 13Sancta caritas confundit omnes diabolicas et carnales tentationes et omnes carnales timores (cfr. 1 Joa 4,18). 14Sancta obedientia confundit omnes corporales et carnales voluntates 15et habet mortificatum corpus suum ad obedientiam spiritus et ad obedientiam fratris sui 16et est subditus et suppositus omnibus hominibus, qui sunt in mundo, 17et non tantum solis hominibus, sed etiam omnibus bestiis et feris, 18ut possint facere de eo, quicquid voluerint, quantum fuerit eis datum desuper a Domino (cfr. Joa 19,11).